Gerda bleek over een vlijmscherp oog en stalen zenuwen te beschikken. Ze schoot zich maar liefst vijf keer tot koning en werd twee keer clubkampioen. De ultieme proeve van bekwaamheid leverde ze op de grote velden: jarenlang was Gerda een vaste waarde in het OLS-zestal. Het was een prachtige tijd, waarin de schutterij echt een gezinsaangelegenheid was. Terwijl Gerda en Gerrit hun plicht deden, liep kleindochter Senna trots voorop als bordjesdrager tijdens de Bondsfeesten en het OLS. Drie generaties van Merkestijn, zij aan zij op het veld.

Helaas dwongen gezondheidsredenen Gerda de laatste jaren om de buks neer te leggen. Het meeschieten gaat niet meer, en dat doet natuurlijk pijn aan het schuttershart van een vijfvoudige koning. Maar Gerda liet zich niet aan de kant zetten. Waar het schieten stopte, ging haar inzet voor de vereniging onverminderd door.

Want haar passie voor de club en haar legendarische gastvrijheid zijn niet kapot te krijgen. Vijf jaar lang was ze beheerder van de kantine, en nog steeds staat Gerda bij elke activiteit achter de tap. Ze tapt voor iedereen een perfect biertje en zorgt ervoor dat de nazit even belangrijk blijft als het schot zelf. Ze is de gastvrouw die de ziel van de vereniging bewaakt.

Samen met Gerrit vormde Gerda de ruggengraat van onze club. Waar de wijsheid van st. Thomas van Aquino spreekt over trouw en gemeenschapszin, daar is Gerda het levende voorbeeld van. Zij bewijst dat je een schutter bent in hart en nieren, of je nu onder de schietboom staat of achter de tap.

Vandaag hebben we stilgestaan bij een bijzonder moment: het 40-jarig lidmaatschap van Riet Fleuren bij schutterij st. Thomas van Aquino. 40 jaar betrokkenheid, inzet en toewijding aan onze schutterij en aan het schuttersleven in bredere zin.

Riet is al sinds haar toetreding nauw verbonden met de vereniging. Vanaf het begin toonde zij een grote betrokkenheid bij alles wat onze schutterij kenmerkt: kameraadschap, traditie en verantwoordelijkheid voor elkaar. Door haar inzet en organisatorisch talent groeide zij als nel uit tot een vaste waarde binnen de vereniging.

In de loop der jaren vervulde Riet verschillende taken en functies, altijd met het belang van de schutterij voorop. Dit mondde uiteindelijk uit in haar benoeming tot voorzitter. En daarbij mogen we niet vergeten hoe bijzonder dat destijds was. In een schutterswereld die van oudsher sterk traditioneel en vooral mannelijk was, was een vrouwelijke voorzitter allesbehalve vanzelfsprekend.

Het vroeg lef, doorzettingsvermogen en overtuiging om deze rol op zich te nemen, ook vroeg het om kwaliteit die rol daadwerkelijk waar te maken. Riet had die kwaliteit. Met kennis van zaken, bestuurlijk kracht en een verbindende manier van leidinggeven wist zij respect voor zich te winnen, zowel binnen als buiten de vereniging. Haar voorzitterschap werd een belangrijk keerpunt voor st. Thomas van Aquino.

Onder haar leiding bleef de schutterij niet alleen behouden, maar ontwikkelde zij zich verder tot een stabiele, actieve en toekomstgerichte verniging. Riet wist tradities te koesteren, terwijl zij tegelijkertijd oog had voor verniewing, organisatie, uitstraling en de toekomst van de schutterij.

Ook buiten de vereniging was Riet actief. Zij droeg bij aan overleg en samenwerking binnen het schutterswezen en leverde daarmee een waardevolle bijdrage aan de schutterscultuur in bredere zin. Haar inzet en betekenis bleven niet onopgemerkt.

Als erkenning voor haar bijzondere verdienste ontving Riet de onderscheiding de orde van de Rode Leeuw, een onderscheiding die wordt toegekend aan personen die zich op uitzonderlijke wijze hebben ingezet voor het schutterswezen. Deze onderscheiding onderstreept de grote waardering die zij geniet binnen de schutterswereld.

Riet, met jouw 40-jarig lidmaatschap heb je een indrukwekkende staat van dienst opgebouwd. Jouw inzet, leiderschap, pioniersrol als vrouwelijke voorzitter en de toekenning van de orde van Rode Leeuw maken duidelijk hoe groot jou bijdrage is geweest.